Misją Politechniki Poznańskiej jest zapewnienie wysokiej jakości kształcenia na wszystkich stopniach studiów wyższych oraz w ramach kształcenia ustawicznego, w ścisłym powiązaniu z prowadzonymi na Uczelni pracami naukowymi i badawczo-rozwojowymi. Uczelnia dąży do współpracy zarówno z przyszłymi pracodawcami swoich absolwentów, jak i ze społeczeństwem, odpowiadając na jego potrzeby i wyzwania. Priorytetem władz i całej społeczności akademickiej Politechniki Poznańskiej jest osiągnięcie statusu wiodącego uniwersytetu technicznego w kraju oraz uzyskanie międzynarodowego uznania jako partner dla czołowych uczelni europejskich i pozaeuropejskich, wyróżniającego się jakością kształcenia, wysokim poziomem badań naukowych oraz innowacyjnymi rozwiązaniami wdrożeniowymi.
Wydział Informatyki i Telekomunikacji kształci specjalistów na trzech stopniach studiów w obszarze szeroko rozumianych technologii informatyczno-komunikacyjnych, obejmujących informatykę, bioinformatykę, teleinformatykę, sztuczną inteligencję oraz elektronikę i telekomunikację. Proces kształcenia oparty jest na wynikach prowadzonych na Wydziale badań naukowych oraz na efektach współpracy z sektorem gospodarczym i instytucjami administracji samorządowej. Dzięki temu programy studiów uwzględniają zarówno potrzeby regionalne i krajowe, jak i międzynarodowe. Wydział odgrywa kluczową rolę w realizacji misji Politechniki Poznańskiej, wspierając budowanie pozycji Uczelni jako czołowego uniwersytetu technicznego w kraju, rozpoznawalnego i cenionego zarówno w Unii Europejskiej, jak i poza jej granicami.
Utworzenie nowego kierunku kształcenia cyberbezpieczeństwo wpisuje się w realizację przyjętej misji strategii rozwoju Uczelni i Wydziału poprzez realizację następujących celów strategicznych:
wysokiej jakości kształcenie kadr przygotowujące do pracy i funkcjonowania w społeczeństwie opartym na wiedzy w obszarze cyberbezpieczeństwa,
tworzenie atrakcyjnych i elastycznych programów dydaktycznych nakierowanych na zapotrzebowania rynku oraz wymagania społeczeństwa i cywilizacji,
rozwój programów studiów (infrastruktura i umiendzynarodowienie) z uwzględnieniem niżu demograficznego i innych czynników, takich jak położenie geopolityczne Polski,
budowanie doskonałości naukowej – kreowanie i zdefiniowanie strategicznych obszarów badań, wysokiej jakości prac naukowych, wzrost cytowalności publikacji, pozycja lidera o uznaniu światowym, w obszarze cyberbezpieczeństwa,
wzrost efektywności w zdobywaniu środków na rozwój nauki i badań – udział w projektach międzynarodowych i krajowych,
transfer osiągnięć naukowych do przedsiębiorstw i społeczeństwa,
zwiększenie zakresu i efektywności prac naukowych i badawczo rozwojowych prowadzonych we współpracy z podmiotami zewnętrznymi,
wzrost rozpoznawalności Uczelni w kraju i za granicą.
Program studiów pierwszego stopnia na kierunku cyberbezpieczeństwo jest zgodny z przyjętą strategią Uczelni i Wydziału. Gwarantem wysokiego poziomu i jakości kształcenia, nowoczesności oraz innowacyjności opracowanego programu oraz warunków, w jakich proces ten będzie realizowany, jest Wydziałowy System Zapewnienia Jakości Kształcenia (WSZJK), który powstał przez połączenie WSZJK funkcjonujących na nieistniejących już Wydziale Informatyki oraz Wydziale Elektroniki i Telekomunikacji (oba te wydziały utworzyły obecny Wydział Informatyki i Telekomunikacji). Nowoczesność oraz innowacyjność programu są wynikiem wykorzystania doświadczenia interesariuszy wewnętrznych (pracowników, studentów), w tym osób wcześniej zaangażowanych w przygotowanie specjalności na II stopniu kierunku informatyka, zewnętrznych (współpraca dydaktyczna Wydziału z pracodawcami, szczególnie z obszaru cyberbezpieczeństwa, informatyki i teleinformatyki) oraz wykorzystania wyników prac naukowo-badawczych prowadzonych w Instytucie Informatyki, Instytucie Radiokomunikacji, Instytucie Sieci Teleinformatycznych oraz Instytucie Telekomunikacji Multimedialnej.
Koncepcja i program studiów obejmujący efekty uczenia się są spójne i innowacyjne, wynikają także z uwzględnienia potrzeb otoczenia społeczno-gospodarczego oraz zmian legislacyjnych związanych z koniecznością wdrażania dyrektyw Unii Europejskiej, w tym dyrektywy na rzecz wysokiego cyberbezpieczeństwa na terytorium Unii Europejskiej (NIS-2). W trakcie tworzenia programu studiów na kierunku cyberbezpieczeństwo uwzględniono również kompetencje w zakresie wiedzy, umiejętności i zdolności zawartych w ramach Krajowa inicjatywa na rzecz edukacji w zakresie cyberbezpieczeństwa NICE (National Initiative for Cybersecurity Education) zdefiniowanych przez Narodowy Instytut Norm i Technologii NIST (National Institute of Standards and Technology) działającego przy Departamencie Handlu Stanów Zjednoczonych. Dokumenty NICE są obecnie podstawą współpracy w USA na styku uniwersytety-pracodawcy w zakresie cyberbezpieczeństwa.
Potrzeba utworzenia kierunku cyberbezpieczeństwo wynika z zapotrzebowania na wysokiej klasy specjalistów ds. cyberbezpieczeństwa. W roku 2024 odnotowano 19,1% wzrost zapotrzebowania w tym obszarze. Największy wzrost zapotrzebowania zaobserwowano w regionie Azji Pacyficznej, gdzie wyniósł aż 26,4 proc. (ponad 3,4 mln wakatów). Na drugim miejscu znalazła się Europa, z wzrostem w stosunku do 2023 roku wynoszącym 12,8 proc. (392 tys. wakatów). Zgodnie z raportem Microsoft Digital Defense Report Polska jest czwartym pod względem zagrożonych działalnością cyberprzestęczą krajem na świecie, zaraz po Ukrainie, Wielkiej Brytanii i Francji. Wpływ na to ma nie tylko położenie geopolityczne, ale również postępująca cyfryzacja polskiej gospodarki, która wyróżnia nas na tle innych krajów Unii Europejskiej. Według raportu OECD „Building a Skilled Cyber Security Workforce in Europe” zapotrzebowanie na specjalistów ds. cyberbezpieczeństwa po lutym 2020 roku rosło w Polsce 3 razy szybciej niż zapotrzebowanie na pracowników innych specjalizacji. Szacuje się, że obecnie brakuje ponad 20 000 specjalistów. Zgodnie z raportem Fortinet „2024 Cybersecurity Skills Gap" 54% firmy ciągle szuka pracowników z tej branży, natomiast 50% firm nie potrafi zatrzymać ich u siebie, narażając tym samym na poważne zagrożenia.
Zgodnie z opublikowanym w 2023 roku raporcie firmy Gartner, będącej przedsiębiorstwem analityczno-badawczym specjalizującym się w zagadnieniach strategicznego wykorzystania technologii oraz zarządzania technologiami, w 2025 roku połowa cyberataków będzie spowodowana brakiem specjalistów ds. cyberbezpieczeństwa oraz ludzkie zaniedbania. Według raportu Global Cybersecurity Outlook 2023, opublikowanego przez World Econimic Forum, najbardziej pożądanymi obszarami cyberbezpieczeństwa będzie bezpieczeństwo infrastruktury chmurowej i usług chmurowych (46%), analiza cyberzagrożeń (37%), analiza złośliwego oprogramowania (34%).
Przyjęta koncepcja kształcenia zakłada powiązanie przedmiotów kierunkowych i specjalnościowych z tematyką badań naukowych i prac B+R pracowników Wydziału. Wiele z nich wynika z wyzwań i oczekiwań przed jakimi staje obecnie społeczeństwo cyfrowe, co przejawia się w potrzebach operatorów sieci teleinformatycznych, producentów sprzętu, służb mundurowych czy dostawców usług cyfrowych.
Absolwent kierunku cyberbezpieczeństwo uzyska rzetelną wiedzę i umiejętności praktyczne dotyczące między innymi: tworzenia oprogramowania spełniającego obowiązujące standardy bezpieczeństwa, projektowania oraz administrowania odpornymi na ataki systemami informatycznymi, korzystania i zarządzania usługami chmurowymi, projektowania oraz administrowania lokalnymi i rozległymi sieciami komputerowymi. Zdobyta wiedza będzie na tyle kompetentna, aby Absolwenci studiów mieli możliwość zatrudnienia w zawodach związanych z zarządzaniem ryzykiem i zarządzanie cyberbezpieczeństwem, projektowaniem i testowaniem oprogramowania, administrowania danymi, zarządzania wiedzą, projektowaniem i utrzymaniem sieci i usług sieciowych, analizą i administrowaniem systemami informatycznymi, informatyką śledczą, analizą ryzyka, wsparciem infrastruktury obrony cyberbezpieczeństwa.
Ponadto, studenci kierunku cyberbezpieczeństwo będą mogli podnosić swoje kompetencje i wiedzę dzięki współpracy Politechniki z zagranicznymi jednostkami naukowo-badawczymi, w tym z uczelniami zrzeszonymi w ramach Uniwersytetu Europejskiego EUNICE.